Śnihilizm
niepublicznie
śniłam dziś
w oderwaniu
o byt
że biegnę
moja wina
podąża za mną
ten cień
macha wyciągniętą
chusteczką
chce podać mi dłoń
moja wciąż moja wina
nie chce
a ja
tak bardzo
bardzo
…
nie wiem
współczesna twórczość literacka w świetle historii
śnię
o drzewach
krzewach
trawie na łące
nad stawem
ławce
wszystkie psy się poznały
a przecież
niezła ze mnie
kość
śnię
z całego serca
naznaczona
tatuażem do raju
zamysłami
filozofia chodzi mi po suficie
po co mi grunt pod nogami
gdy leżę
gdy śpię
na boku
w nogach
na wznak
ugięta w kolanach
czym jestem
w każdym oddechu
że o mnie jeszcze pamiętasz
wciąż każąc
obudzić
A obok wojna
Wojna trwa
(…)
Możesz mi to jakoś wytłumaczyć?
Przyjacielu, jesteś tam?
(…)
A może ktoś nie mógł..?
Bardzo twórcze podejście..
Ciekawe pytanie, ale myślę, że tylko Ty sam. Weź życie i decyzję we własne ręce. To trudne, bo czasami jest…
Wyobraźnia też jest połączona z sercem.
Jeżeli tak było, to zabrakło rozmowy. Pytanie, kto nie chciał rozmawiać.
Serce albo wyobraźnia..
Dziękuję, pozdrawiam 😁
Dziękuję, pozdrawiam.
A jeśli zaufanej osoby brak? Któż nam odpowie? Bóg czy partia?
Wracam do Twoich pytań... napisałam, że rozum, ale bywa, że rozum jest zmęczony i śpi :) Wówczas trzebaby zapytać jakiejś…
Oto jest pytanie... Myślę, że trzebaby poradzić się rozumu... On odpowie na nie. Pozdrawiam, dobrego dnia życzę :)
No tak, to prawda :) PS. Polecone przez Ciebie pozycje... - ciekawe.
Dziękuję. W poezji nie ma wakacji ;). Pozdrawiam.
Adiunkt! Myślałam, że już wyjechałeś na piękne wakacje :) patrzę... nowy, piękny wiersz - trochę smutny bardzo nostalgiczny... Zawsze nadchodzi…