Portal literacki z współczesną poezją i prozą

Utwór refleksyjny | Projekt bez nazwy 35

Dodaj swoją pracę już dziś!

ZALOGUJ SIĘ | ZAREJESTRUJ SIĘ


NASZA TWÓRCZOŚĆ



Nasza twórczość | Utwory klasyczne | Poeci i pisarze | Książki | Recenzje książek | Historia literatury
Gatunki literackie, formy, style, funkcje i wiele więcej




Utwór dnia

ptaki umierają w locie – blindniemy


Najczęściej oceniane

  1. spojrzenie – blindniemy
  2. łyk nieba – blindniemy
  3. z mgły na moście – blindniemy


Poezja współczesna

to będzie osiem lat
autor: Stahl

za stalking, darvo, cienie życia - osiem lat w murach milczenia, gdzie czas nie płynie za każdy dzień gaslightingu, blame-shiftingu, blamingu za wszystko, co zostało złamane bezpowrotnie osiem zimnych lat, za ostatnie lata cierpienia za każdy dzień, zbrukaną łzę, zgaszony uśmiech za każdy brak, odebrany oddech, pozostały cień osiem lat wstydu za każdy źle zaprojektowany dzień wywieziony płacz, rozpacz, nie tylko ich, za ból za każde skradzione imię, za pustkę po nim, za kpinę system został domknięty. audyt zakończony. każdy dzień ma wysoką cenę. składaj ręce w modlitwie kajdan niewiele ci zostało, niewiele masz na obronę zamazane lustro, nieotarte łzy, osiem lat niebytu, za każdą stratę, za każdy dzień, stracone oczy, oddech, za każdą nieobecność. składaj już ręce, wyrok idzie jak wilk z sąsiadującego lasu - cicho, niepostrzeżenie. 07.06.2026 r.
….
autor: Grazyna KS

(...bez tytułu...) Chcę się najeść i napić. Chcę posiedzieć w pokoju ze światłem elektrycznym. Bo wkrótce może zabraknąć jedzenia, picia i żarówki energooszczędnej. Niebo pokryje kurz z sypiącego się tynku wielkiej płyty, która kiedyś była cywilizacją. Zostaniemy zakopani w ciemnej piwnicy. Zasypie nas wybuch i nie będzie to supernova. Będziemy głodni. Będziemy spragnieni. Będziemy ślepi i nadzy. Więc.... Chcę się najeść. Chcę się napić. Chce posiedzieć w pokoju przy żarówce elektrycznej.

Więcej



Poezja klasyczna

* * *
autor: Borowski Tadeusz

Tak mi się twoja twarz rozpływa
i niknie we mnie jak widnokrąg,
z którego odejść trzeba. Glos twój,
twe oczy, uśmiech jak przelotny
wiatr, gdy się o twarz ociera,
jeszcze drży we mnie i jak ptak,
który tak lekko i ostrożnie
w powietrzu waży się, jak gdyby
oddechem był — ulata ze mnie,
rozpływa się i niknie. Próżno —
ty wiesz, że w szyby nocnej czerń
jak w życie swoje dawne patrzę,
lecz ciebie tam już nie ma.
Tylko mgła, która w górę się podnosi…

* * *
autor: Bronte Emily Jane

Wokół mnie trwa noc pociemniała,
Dzikie wiatry owiewają chłodem,
Lecz mnie moc zaklęcia związała
I nie mogę odejść, nie mogę.

Pod śniegiem drzewa-olbrzymy
Pochylają gałęzie nad drogę,
Szybkiej burzy nic nie zatrzyma,
A jednak odejść nie mogę.

Chmura za chmurą nade mną,
Pustkowie za pustkowiem spodem.
Nie poruszy mnie straszliwa ciemność,
Nie chcę odejść, odejść nie mogę.

Więcej



Utwór refleksyjny

Utwór refleksyjny – wiersz lub krótki utwór poetycki, którego głównym celem jest refleksja nad życiem, naturą, społeczeństwem lub problemami egzystencjalnymi. Gatunek literacki powiązany Liryka, filozoficzna i refleksyjna. Charakterystyka Skupienie na myśli, emocjach, refleksji nad światem i człowiekiem. Środki stylistyczne: metafory,...

Więcej...