Autor: m.M

Gdyby człowiek w swej mądrości
zawsze wygrywał i nagrody wszystkie możliwe zdobywał
A spokoju ducha nie miał
-Cóż to za życie?
Gdyby człowiek wspinał się po najwyższych wierzcholkach świata
A spokoju ducha nie miał
-Cóż to za życie?
Gdyby człowiek kosztował z najsmaczniejszych potraw
A spokoju ducha nie miał
-Cóż to za życie?
Gdyby człowiek drugiego człowieka
posiadał i spijał tylko dla siebie
A spokoju ducha nie miał
-Cóż to za życie?
Gdyby człowiek był bogaty i syty cały
A spokoju ducha nie miał
-Cóż to za życie?

A Miłość Pana Boga
wolna jest (…)
Ona przemienia nasze serce
by pragnęło takiej miłości dla drugiego,
tzn. wolności
Od tego wszystkiego, co życie (spokój ducha) zabiera
(…)

Utkani
z wrażliwych włókien
Liryczni
uczestnicy życia
Czasami
przewraca nas
ten świat
A Ty
zawsze pomagasz
nam wstać
I twardo trzymać się
Serca
…
Jesteś który jesteś

W ciszy
Jest wszystko
Choć tak wielu
mówi, że
Nic
W ciszy odnajduję
siebie
Kiedy jestem
bliżej Ciebie
Po wewnętrznej
stronie życia
(…)
Jesteś, który jesteś

Miłość
to wolność
W sposobie myślenia
mówienia
widzenia
pisania
Miłość
to wolność
(…)
Przeciwieństwo
zawłaszczania
(…)

Można też
usiąść – tak po prostu
Niezależnie
od pory roku
Czerwone dachy
przelotne opady
Słońce w tej chwili
Liście wokoło
i wzdłuż ulicy
Kawa
i cynamon
Niekończący się duet
Który najlepiej
smakuje teraz
Z odrobiną nuty
nostalgicznej
Natury

Można się wciąż powtarzać,
w tych kadrach babiego lata
(a raczej) w mokrej przestrzeni
Można się wciąż powtarzać
w gorącym kubku (herbaty z cytryną)
w pelerynie z książek,
w kaloszach Relax,
w nadmiarze sentymentów
(…)
Można się wciąż powtarzać
i jednocześnie widzieć więcej:
W nowym spojrzeniu na stare sprawy,
w większej dobroci dla tych “wad postawy”,
w cieplejszym tonie słów wypowiadanych,
w zwykłych spotkaniach (na tak zwanej kawie)

Można też w milczeniu posłuchać Tego,
który zna nas lepiej, niż my siebie samego
(…)

Można też
nie chcieć tego wszystkiego

(…)

Kiedy mogę pozwolić sobie
na chwilę “nic”
Z podkulonymi nogami
schowanymi
pod naciągniętym swetrem
Głęboki oddech (…)
taki co chłonie – wrześniowe powietrze
Zobaczyć wielką dziurę w niebie
nie czarną – a błękitną
w otoczce biało-szarych chmur
Usłyszeć ptaki, które
przedrzeźniają się w swoim języku
Zaparzyć kawę – z dodatkiem cynamonu
Usiąść, żeby to napisać
na karcie telefonu (…)
Kiedy mogę sobie pozwolić
na taką chwilę “nic”
To…
Odzyskuję spokój
(…)

Kołysze
dzisiaj wiatr
W porywach
wirtuoz przestrzeni
Kołysze
dzisiaj wiatr
Skutecznie
odwraca skupienie
Kołysze
dzisiaj wiatr
Pomiędzy zapachem
świeżego prania
mielonej kawy
i Innych spraw
…
Kołysze dzisiaj
wiatr