Dzienne archiwum: 11 lutego, 2026

w obrocie wokół nas
zetrą się już gwiazdy
usiądź obok na dachu nieba
powiedz: jestem
– to wystarczy

patrz
jak wrastając w nią
przemienia się
w materię

w pomnik
oraz zbroję
w której tylko kurz
i żużel

Metaliczny krzyk
płonie falistym żarem
duszący błękit
*
W objęciach źrenic
skamieniałych trumien miast
trzeszczy martwica
*
W spłowiałe usta
uderza przelotny kurz
ściera sól i krew

sękata gałka Jowisza
w drzwiach do szafy

bambusowych pastwisk
trzeszczy
poplamione niebo

w filiżance jak z ołowiu
monoksiężyc

połknął odpowiedź

kiedy otworzy brudne usta
powie że nic nie wie