Kategoria: wiersze wolne

Autorytet nie znika pod wpływem wiatru, burzy.
To niemożliwe. Istnieje, jak świat, który nie rozpadł się
pomimo wojen.

Nie zniknie. Istnieje. Prostuje kark.
Czasu nie cofnie. Wiatru nie zatrzyma. Blasku nie straci.
Życie trwa. Bez zawieszenia.

14.07.2026 r.

bezpiecznej przystani
by zakotwiczyć
swe życie
byłam
kolejnym portem
wygodną formą
na bycie
na reset
na wyciszenie
lenistwo błogie
i ukojenie
u mnie mogłeś
odpocząć
wyspać się
najeść i ruszyć
w dalsze podboje
ciągle
stwarzałeś pozory
że przyszłość
spędzimy we dwoje

* rozczarowania otwierają oczy i zamykają serce *

nie mogę namalować tego na płótnie, ponieważ farb zabrakło
ale obraz byłby jak żywy, pomimo złamanej palety, braku słońca
nie byłoby tam zachodu, którego miejsce wypełniłaby jutrzenka

a zamiast nocy świeciłaby jedna gwiazda

w wazonie stałby skromny bukiet polnych kwiatów,
w nim margerytki, maki, różowe jeżówki odbijały by blask
wschodzącego równomiernie słońca

12.07.2026 r.

zgarnąłeś cztery nieludzkie lata
oni czterdzieści
zamazany był tylko rok,
co to jest?
wystarczy wykruszyć

po nocy słonecznej
burzy
zrywam się ze snu
poza czasem
w radiu deszcz

klucz twojej dłoni
odmawia posłuszeństwa

pod zielonym piętrem
zaciska się czas

podrywając do lotu
kwiaty gwiazdnicy

nieważkie przestrzenie
w pętli istnienia

wzlatując
pozostawiamy siebie
– pyłek na drodze

między krzyżami
zielony

upadek ma własną zorzę