12.2022
Życie uczy nas smaków cierpienia, bo tylko przez ból serce rozpoznaje swoje pragnienie kochania. Cierpienie jest jak deszcz na spękaną ziemię- boli, zmienia, ale też przygotowuje nas do przyjęcia czułości, która nadaje sens każdemu oddechowi.
Kochanie staje się wtedy nie tylko pragnieniem, lecz najdelikatniejszym aktem odwagi, który pozwala nam rozkwitnąć mimo burz.
(zimowe zapiski 12.2022)
Autorem myśli "12.2022" – jest Lydia. Wszelkie prawa autorskie do myśli należą do autora. Kopiowanie, rozpowszechnianie, publikowanie lub jakiekolwiek wykorzystanie utworu w całości lub w części, bez uprzedniej pisemnej zgody autora, jest zabronione. Niniejszy utwór został opublikowany na portalu poezja-proza.pl w celu promocji twórczości autora oraz dla bezpłatnej lektury czytelników. Zachęcamy do zapoznania się z innymi publikacjami portalu, takimi jak wiersze, haiku, opowiadania, dzienniki, listy, recenzje, oraz myśli autorów.
Życie i miłość w bólu się rodzi,
w bólu też odchodzi…
Może to masochizm z nieba
a może tak trzeba?