Schronienie
w zaułku bez mapy
gdzie cisza ma smak atramentu
drzwi bez klamki otwierają się sercem
schody skrzypią strofami
pod stopami szeleszczą wersy
w kącie siedzi myśl
ubrana w zamszowe rymy
pióra tu nie śpią
tylko śnią dalej
każdy oddech jest początkiem zdania
Autorem wiersza "Schronienie" – jest Lydia. Wszelkie prawa autorskie do wiersza należą do autora. Kopiowanie, rozpowszechnianie, publikowanie lub jakiekolwiek wykorzystanie utworu w całości lub w części, bez uprzedniej pisemnej zgody autora, jest zabronione. Niniejszy utwór został opublikowany na portalu poezja-proza.pl w celu promocji twórczości autora oraz dla bezpłatnej lektury czytelników. Zachęcamy do zapoznania się z innymi publikacjami portalu, takimi jak wiersze, haiku, opowiadania, dzienniki, listy, recenzje, oraz myśli autorów.
Na poddaszu marzeń bliżej jest do nieba i dalej od ziemi
łatwo jest sięgnąć do gwiazd, lecz nie można zapuścić korzeni…
Pozdrawiam. 🙂
Przepięknie opisane, być może relacje, pełne treści lecz bez słów. Pięknie 🙂
Bardzo subtelny i plastyczny obraz, w którym delikatne metafory budują klimat miejsca nieoczywistego. Twój wiersz ma piękny rytm, delikatność i tajemniczość. Jest przepiękny. 🙂
Przepiękne, niezwykle poetycki obraz.
Dziękuję