Nie pytaj mnie
Nie pytaj mnie
Bo wiem już coraz mniej
Na twarzy łzy
Kolejny taki dzień
Nie powiem Ci
Jak zimno jest mi wciąż
O poranku ból
Przeklęty jest ten dom
Okłamać nie chcę Cię
Uśmiechem wszystkich zwieść
Brak w piersi tchu
By ciężar jeszcze nieść
Znów powie los
Klucz do szczęścia ktoś Ci dał
Wśród przyjaciół swych
Umieram całkiem sam
Nie powiem im
Tego co Ty tylko wiesz
Nie ufam już
I wszystko traci sens
Nie można tak
Na kredyt życia brać
Uśmiechnąć się ostatni raz
By na zawsze już pójść spać
Nadzieję mam
Obudzić kiedyś się
Zobaczyć świat
Gdy już będziesz blisko mnie
Autorem wiersza "Nie pytaj mnie" – jest Adiunkt. Wszelkie prawa autorskie do wiersza należą do autora. Kopiowanie, rozpowszechnianie, publikowanie lub jakiekolwiek wykorzystanie utworu w całości lub w części, bez uprzedniej pisemnej zgody autora, jest zabronione. Niniejszy utwór został opublikowany na portalu poezja-proza.pl w celu promocji twórczości autora oraz dla bezpłatnej lektury czytelników. Zachęcamy do zapoznania się z innymi publikacjami portalu, takimi jak wiersze, haiku, opowiadania, dzienniki, listy, recenzje, oraz myśli autorów.
Przy takich słowach, można przysiąść tylko w ciszy (…)
… Twój – piękny – wiersz nasuwa na myśl wiele pytań…
Pozdrawiam serdeczne:)