Kategoria: wiersze klasyczne

Wiatr splątał włosy z oddechem
Nasze oczy połączone ciszą
Mamy dla siebie najpiękniejszych kilka słów
Fale tęsknoty delikatnie nas kołyszą

Morze gra naszą piosenkę
Wschód słońca ma kolor nadziei
Na piasku ślady bosych stóp
Nic już nie może nas rozdzielić

Czy możemy plażą sami dalej iść
Nie widząc tej drogi żadnego końca
Nasze dłonie splecione choćby milczeniem
Nie tylko do kolejnego zachodu słońca

Karmimy się każdym uśmiechem
Może to jedyne chwile, które mamy
Na końcu świata w ciepłym słońcu
Tylko tutaj możemy być wreszcie sami

Opowiadam Ci o wierszach
Ty o najpiękniejszej muzyce
Uśmiechamy się do siebie już nie tylko w snach
Wspólne bicie serc można usłyszeć

I jeśli świat musi się kiedyś skończyć
Gdzieś za linią miłości oceanu
Jutro też chodźmy na spacer bez mapy
Tak, jak pokochałem Cię bez żadnego planu

Gdyby ktoś dał mi drugie życie
Chciałbym Cię od razu odnaleźć
Szukałbym od świtu do nocy
Nie zatrzymując się wcale

Niech tylko los pozwoli żyć raz jeszcze
Wśród miliardów przypadkowych ludzi
Byle już na początku drogi znaleźć Ciebie
I tym razem się w życiu nie zgubić

Z łatwością wśród ciemności i chaosu
Poznałbym Cię po oczach lub dotyku dłoni
Znów bym Cię bezgranicznie pokochał
Na zawsze w swym sercu schronił

Budziłbym się z myślą o Tobie
Jakbym nigdy nie zasypiał
Kradł wspólne minuty
Dałbym Ci miłość, by móc wspólnie oddychać

I nigdy nie będzie wiadomo
Co po słonecznym lecie deszczowa jesień przyniesie
Pewne jest tylko jedno:
Jesteś Najpiękniejszą Kobietą na Świecie

Nie było czasu na ostatnie słowa
Na wspólny dotyk dłoni
Ta podróż zamknęła wszystkie drogi do Ciebie
Nim wieczór przed świtem się ukłonił

Listy na piasku patykiem
Każdy piszę, jak ten ostatni
Czy kiedyś je przeczytasz
Czy dostaniesz choć puste kartki

W każdym proszę nieśmiało
Może odpowiedź wiatr przyniesie
Poczekaj na mnie jeszcze ten jeden tydzień
Może to już ostatnia bez Ciebie jesień

A jeśli fale odbiorą mi wszystko
I czas zetrze mój ślad z kamieni
Zostawię dla Ciebie miłość na plaży
Ukrytą wśród słonecznych promieni

Może ją kiedyś zabierzesz
Może nawet zapiszesz jej słowa
Pokochaj mnie wtedy choć na chwilę
A później na zawsze tę miłość schowaj

Kocham Cię bardziej niż umiem napisać
Słowom odwagi brakuje w ciszy
Gdy zamknę oczy wypełniasz mój świat
Tylko Twój głos chciałbym usłyszeć

Chcę być przy Tobie choćby z daleka
W każdym spojrzeniu i modlitwie
Gdy otacza mnie zwykły spokój
I gdy cierpię po kolejnej bitwie

Codziennej beznadziei nadajesz sens
I niemożliwe staje się faktem
Dzięki Tobie jestem lepszym człowiekiem
Wszystko co trudne staje się łatwe

I gdybyś nocą po cichu wyszeptała
Tak, żeby tylko księżyc usłyszał
Że choć trochę jestem dla Ciebie ważny
Mógłbym na nowo w życiu oddychać

I choć nie wiem czy dla Ciebie coś znaczę
Czy znajdę w Twoim śnie jakieś miejsce
Już zawsze będę Cię kochał
Choćby jutro miało mi pęknąć serce

Czy liczbą oddechów można zmierzyć
Tęsknotę co każdą myśl o Tobie oplata
Czy to nieskończony bez Ciebie czas
W którym znów pojadę na koniec świata

Czy ta miłość jest mapą życia
Czy urodziło ją spojrzenie tylko jedno
Czy czerpie siłę z milczenia
Czy dbam o Nią odpowiednio

Ile przed nami powrotów do słów
Czy wszystko u Ciebie dobrze
Czy kiedyś naprawdę zatańczymy
Bym w Twoje oczy mógł wreszcie spojrzeć

Czy ta miłość jest na wszystko odpowiedzią
Czy najpiękniejszym pytaniem
Czy mogę kochać Cię już na zawsze
Czy wygramy każdą walkę z rozstaniem

Czy można tęsknić za przyszłością
Gdzie miłość pachnie deszczem w Twoich włosach
Ma Twój śliczny uśmiech
Jest błyskiem w Twoich oczach

Tych pytań jest jeszcze więcej
Ale dla nich czas też nie będzie się cofał
Po prostu przyjdą następne dni
W których jeszcze bardziej Cię będę kochał

Bez burzy i krzyku
Bez skarbu nawet złotem obsypanym
Spokojnie, po środku dnia
Poznałem miłość przy zapachu kawy

Później niezwyczajnie
Karmiła mnie każdą ukrytą myślą
Jedno spojrzenie, słowa dwa
I bezsennych nocy tysiąc

Los też bardzo tajemniczy
Czy realizuje czyjeś plany
Czy tak będę kochał Cię już zawsze
Czy jednak wspólnie jest nam coś pisane

Czasem budzę się z tej miłości
I już nie wiem co jest prawdą
Czy jesteśmy już razem
Czy tylko nie widziałem Cię zbyt dawno

Więc chociaż o zachodzie słońca pomilczmy
Ale wcześniej dam Ci kwiaty
Na tarasie potrzymam Cię za rękę
I niech miłość ma znów smak herbaty