Uśmiech
Szczęście bywa złudne, gdy próbujemy odnaleźć je w samotności, bez obecności drugiego człowieka, bez spojrzenia, które mówi „rozumiem”, bez dłoni wyciągniętej w chwili, gdy najbardziej potrzeba wsparcia. Można mieć wszystko, spokój, wygodę, ciszę, a jednak czuć, że coś nie gra, że czegoś brakuje. Bo prawdziwe szczęście nie rodzi się w oderwaniu, lecz w relacji. W uśmiechu, który jak słońce potrafi rozgrzać do głębi. W słowie prostym, ale pełnym czułości. W obecności, która mówi więcej niż tysiące zdań. Szczęście to nie samotna wyspa, ale wspólna droga, na której spotykają się serca. To umiejętność bycia dla siebie nawzajem bez przymusu, z wewnętrznej potrzeby. Życie we wspólnocie daje sens, bo człowiek nie został stworzony do bycia tylko dla siebie. Potrzebujemy siebie nie dla słabości, lecz dla siły, która płynie ze wzajemnej troski, z empatii, z tej niezwykłej cechy, którą natura w nas zapisała, altruizmu. Tego cichego daru, który sprawia, że potrafimy pomyśleć najpierw o drugim, zanim pomyślimy o sobie. I to właśnie w tym darze tkwi prawda o człowieku, że najpełniej staje się sobą, gdy jest dla innych.
Autorem myśli "Uśmiech" – jest marcin. Wszelkie prawa autorskie do myśli należą do autora. Kopiowanie, rozpowszechnianie, publikowanie lub jakiekolwiek wykorzystanie utworu w całości lub w części, bez uprzedniej pisemnej zgody autora, jest zabronione. Niniejszy utwór został opublikowany na portalu poezja-proza.pl w celu promocji twórczości autora oraz dla bezpłatnej lektury czytelników. Zachęcamy do zapoznania się z innymi publikacjami portalu, takimi jak wiersze, haiku, opowiadania, dzienniki, listy, recenzje, oraz myśli autorów.
Ciekawie i w trawny sposób ujęte. :-)))
Bardzo ciekawa, mądrą myśl… 🙂
Wydaje mi się, iż praktyka pokazuje, że odnajdywanie szczęścia i sensu w drugim człowieku jest bardziej ulotne, niż budowanie sensu i jego poczucia, jak też odnajdywanie szczęścia właśnie w samotności, by potem móc się tym dzielić. Nie bez powodu altruizm nie sprawdza się, chociażby, w przypadku awarii/katastrofy lotniczej, gdzie informuje się ludzi, w tym rodziców, iż w pierwszej kolejności muszą zadbać o swoje bezpieczeństwo, następnie dziecka. Stworzenie sobie samodzielnie sytuacji do przetrwania, ułatwia przetrwanie innym. Myślę, że w sytuacji, gdy człowiek jest dla innych, jest każdym i wszystkim, tylko nie sobą.
🙂