Autor: m.M

2

Duch wieje tam gdzie chce (…)

I jak tu nie wierzyć
w Anioły?
Nie wszystko
ma sens
Nie na wszystko
jest zgoda
Nie pora jednak
na zamartwienia
Dusze utkane
z połączeń Nieba
Przenikają się
nawet nie wiedząc
Nie widząc
I jak tu nie wierzyć
w Anioły?

❤️
3
👍
1
⭐
0
💡
0
❗
2
📖
3
0

…

Niebo
Jest dzisiaj
białe
Jakby ktoś przykrył je
mglistą kołdrą
Ulotne chwile
nie trwają
(zbyt długo)
Wiatr
wzmaga drżenie liści
A blask latarni
iskrzy promieniami

❤️
2
👍
2
⭐
0
💡
0
❗
2
📖
1
0

Opatuleni JESTEM

I znowu
nastał wieczór
I znowu
niebo w granacie
I znowu
czerwone dachy
(przykryte ciemnym płaszczem)
I znowu
pachnie powietrze
ziemią,
letnim wiatrem
i delikatnym deszczem
A wokół?
A wokół – świerszcze
I jeszcze (…)

I jeszcze
światła latarni
(spód których skrapla się)

Sierpień

❤️
4
👍
1
⭐
0
💡
0
❗
1
📖
1
0

Sierp i eń

Czerwone dachy
Wiatr,
który przeszywa wnętrze
Zapach…
Mieszanka ciepła, przypraw
i nostalgii
Pustynnie i orzeźwiająco
Chwilowa cisza
i odgłosy miasta
To nie jest
żadna światowa klisza
To tylko
blok
Znajome podwórko
I zwykły czas
(…)

❤️
4
👍
1
⭐
0
💡
0
❗
0
📖
0
0

…

Bywają dni
kiedy nie musisz nic tłumaczyć
Wystarczy, że oddychasz
(Dbaj o siebie)

❤️
2
👍
1
⭐
0
💡
0
❗
0
📖
0
0

(..?)

Ostatni zimny łyk
Ślady po kawie
na filiżance,
Wiatrak,
który ochładza powietrze
Książka,
którą tak trudno czytać
Łzawiące oczy,
Popękane stopy,
Gorzki smak,

A przede mną słowa
“Cała piękna jesteś przyjaciółko moja
i nie ma w tobie skazy”
…
Dasz wiarę?

❤️
3
👍
1
⭐
0
💡
0
❗
1
📖
0
0

O niczym (…)

Krem do rąk
o zapachu wiśni,
Earl Grey
w powietrzu,

Oddech (…)

Nie wszystko
musi mieć nazwę
Te chwile,
momenty zatrzymania
One są
nagie
(tzn. ubrane)
Tylko
nie w fikcję
A
w prawdę

❤️
3
👍
1
⭐
0
💡
0
❗
1
📖
0
0

A na imię jej – Wdzięczność

O zachodzie słońca, już od samego patrzenia
łagodnieje wnętrze.
Trudno nazwać ten stan, gdy ta pomarańczowo-różowa poświata otula serce.

Momenty, chwile, krótkie kadry – niczym mgła, nachodzą, przenikają i odchodzą “gdzieś tam głęboko” – by o wschodzie słońca wstać, ponownie przyciągnąć źrenice, przyjąć ten dar, spacerem przejść przez wnętrze (…)

Jesteśmy w drodze, każdego dnia.
A o zachodzie słońca, już od samego patrzenia łagodnieje wnętrze (…)

❤️
3
👍
1
⭐
0
💡
0
❗
1
📖
0
– 1 – 2 – 3 – 4 – 5 – 6 – 7 – 17 –