Tak mało

Tak mało jest mi Ciebie
Gdy idziemy razem przez ulicę
Gdy stoję w bezruchu
Gdy chce mi się krzyczeć

W cieniu na ścianie
W każdym oddechu
W każdej kropli deszczu
W codziennym pośpiechu

W chłodzie poranka
Na pustej stronie po kartce wyrwanej
W cieple ostatnich dni lata
I gdy już zima się poddaje

W realizacji planu
Który rozsypał się już po drodze
Gdy tonę w codzienności
Gdy po złych ścieżkach chodzę

Podczas sukcesów
Gdy Cię tak długo nie widzę
Gdy znoszę porażki
Gdy się bezradności wstydzę

Brakuje mi wtedy Ciebie
Twoich oczu bezpiecznej przystani
Milczenia potoku słów
Tej ciszy między wierszami

Brakuje dotyku Twoich dłoni
Twoich spokojnych spojrzeń
Jak nadziei w smutnej książce
Obietnicy, że już będzie dobrze

I jeśli nawet nasze drogi los rozłączył
Wierzę, że tylko na chwilę się pomylił
Oddam Ci siebie na zawsze
I nie straćmy już żadnej wspólnej chwili