Miedziane gołąbki
Wieżowce unoszą się w górę,
a pod nimi kruche fasady dawnych lat.
Dwie duszyczki idą razem,
jakby świat był utkany z ich kroków.
Liście przybierają barwę fioletu,
szeleszczą cicho, gdy mijają je słowa.
Lampy migoczą
Splatając spojrzenia.
Światło budynków kładzie się na dłoniach,
a rozmowy płyną dłużej niż noc.
25.08.2025 🤍🖤
Autorem wiersza "Miedziane gołąbki" – jest Lydia. Wszelkie prawa autorskie do wiersza należą do autora. Kopiowanie, rozpowszechnianie, publikowanie lub jakiekolwiek wykorzystanie utworu w całości lub w części, bez uprzedniej pisemnej zgody autora, jest zabronione. Niniejszy utwór został opublikowany na portalu poezja-proza.pl w celu promocji twórczości autora oraz dla bezpłatnej lektury czytelników. Zachęcamy do zapoznania się z innymi publikacjami portalu, takimi jak wiersze, haiku, opowiadania, dzienniki, listy, recenzje, oraz myśli autorów.