Powoli umiera ten

Powoli umiera ten, kto kochać nie umie
Kto drugiego serca nie słyszy
Kto tęsknoty za kimś nie rozumie
I szczęścia nie szuka w zwykłej ciszy

Powoli umiera ten, kto w drogę nie rusza
Nie pragnie zobaczyć co jest tam, w oddali
Kto nigdy podróżą nie nakarmi duszy
Nie tęskni za szumem morskiej fali

Powoli umiera ten, kto książek nie czyta
Nie szuka nadziei w nich i wzruszeń
Kto nigdy o bohaterów nie pyta
Kto nie zabiera ich marzeń do własnej duszy

Powoli umiera ten, kto pomocnej dłoni nie poda
Gdy ktoś obok upada w cierpieniu
Kto nie wie, że dobro to nagroda
Kto nie wie, że miłość dojrzewa w milczeniu

Powoli umiera ten, kto innego się obawia
Wciąż chodzi tą samą drogą
Kto kolorów nigdy nie zmienia
Kto boi się być przez chwilę kimś nowym

Chodź ze mną tam, gdzie drogi nieznane
Gdzie księżyc oświetla kolejne książki strony
Będę Cię trzymał mocno za rękę
A przed złem miłością Cię obronię

Nie chcę umierać bez Ciebie, powoli
Tonąc w beznadziei ulewnych deszczach
Chcę Cię kochać całym sobą
I czuć w każdym wdechu powietrza