Kategoria: myśli

Historia z różą była prosta.
Zanim trafiła w moje ręce
już miała adresata.

Boże,
dodaj mi sił
abym mogła zabić tego konia
co mnie kopie i nie da się ujarzmić.
Chce go dosiąść i skręcić kark bezszelestnie.

Nie można kochać kogoś kto o tobie nie wie.
Ale można kochać siebie za to że potrafimy z tym żyć.

Kulki, koronki, cukierki, nic nie zostało strawione.
Tylko nieżuje, pluje i robactwo ma cenę złota.

W nic nie wartej ciszy niewiele zrobiono.
Dużo się śmiano, dużo gadano.
Nic nie posiano, nic nie ugrano.