Świntuch
Chytry człowiek spełniał marzenia
Uprzykrzał tym życie innym do znudzenia
Świnił i klaskał bez opamiętania
Czerpał w tym radość z ich oceniania
Autorem miniatura poetycka "Świntuch" – jest Piórem. Wszelkie prawa autorskie do miniatura poetycka należą do autora. Kopiowanie, rozpowszechnianie, publikowanie lub jakiekolwiek wykorzystanie utworu w całości lub w części, bez uprzedniej pisemnej zgody autora, jest zabronione. Niniejszy utwór został opublikowany na portalu poezja-proza.pl w celu promocji twórczości autora oraz dla bezpłatnej lektury czytelników. Zachęcamy do zapoznania się z innymi publikacjami portalu, takimi jak wiersze, haiku, opowiadania, dzienniki, listy, recenzje, oraz myśli autorów.
Prosta forma rymowana o wydźwięku satyrycznym. Utwór ma charakter krótkiej miniatury poetyckiej, a nie rozbudowanej pieśni w tradycyjnym rozumieniu tego gatunku — skupia się na bezpośrednim przekazie, bez rozwiniętej fabuły czy pogłębionej warstwy obrazowej. W przyszłości warto poszukać bardziej sugestywnego języka, który nada tekstowi większą siłę wyrazu. Warto pisać nadal
Skąd mam wziąć ten język ?
Walizkę ukradli na przystanku, tam było wszystko.
Ło matko.
Rozum schowałaś w walizce?
Ło matko!!!
Godajo że to najlepsze miejsce na skarby.
Podejrzewam, że tym, co tak “godajo” też ukradli walizkę z rozumem.
Ło matko i co tera?
Teraz trzeba pomodlić się… do Świętego Antoniego. Pomaga 🙂
To jakie zabobony.
Wiara czyni cuda.
Ta wiara to tom walizkę zakosiła, godajo że wiela ich było.